Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ

ΞΕΚΙΝΑΜΕ ΜΕ ΤΟ ΣΟΥΠΕΡΜΑΡΚΕΤ ΟΠΟΥ ΑΓΟΡΑΣΑ ΚΑΤΑΛΑΘΟΣ ΡΑΜΕΝ ΝΟΥΝΤΛΣ ΟΛΙΚΗΣ ΑΛΕΣΕΩΣ. ΠΟΥ ΕΧΩ ΝΑ ΠΩ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΚΑΝ ΤΟΣΟ ΚΑΚΑ ΑΛΛΑ ΠΟΙΟΣ ΣΤΟΝ ΠΟΥΤΣΟ ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΝΟΥΝΤΛΣ ΟΛΙΚΗΣ ΡΕ ΦΙΛΕ. ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΕΛΩΣ ΑΧΡΗΣΤΟ ΠΡΑΓΜΑ ΔΗΛΑΔΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΛΟΓΟΣ ΝΑ ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΑΥΤΗ Η ΜΑΛΑΚΙΑ.

Προχθές ήταν 3 Οκτωβρίου, που στο Fullmetal Alchemist είναι λιγο monumental. Με έκανε να θέλω να το ξαναδώ για την 1000στη φορά αλλά κρατήθηκα. Όταν σταματήσω να τρώω cook από τους δικούς μου θα κάνω σίγουρα τατού κάτι από αυτή την σειρά.

Το Βασικο όμως που έγινε την βδομάδα που μόλις πέρασε είναι οτι νικήθηκε η grief, μια πίστα στο geometry dash η οποία είχε καταστροφικό reputation. Ο τύπος που του αναθέσανε να την νικήσει για πρώτη φορά ζοριζόταν για δυο χρόνια να την νικήσει. Μέσα στο πρώτο πεντάμηνο είχε φτάσει στο 75% και του πήρε σχεδον δύο επιπλέον χρόνια να την νικήσει, με δυο θανάτους στο 97 και έναν στο 91. Χθες μετά απο ~450 χιλιαδες προσπάθειες, κατάφερε να την κερδίσει. Αυτό γιατί το αναφέρω ομως; Νοιάζομαι πολύ για την κοινότητα του geometry dash, ήμουν εκεί σε πολλές μεγάλες στιγμές όπως όταν νικήθηκε η Bloodlust και όταν ο ίδιος παίχτης νίκησε την Slaughterhouse. Ήμουν εκεί όταν έφαγαν expose πολλοί απο τους πιο μαλακισμένους χακερς και λοιπούς κλέφτες. Γενικά το γκέιμ αυτό έχει υπάρξει μεγαλό κομμάτι της ζωής μου από πριν καν έχω υπολογιστή. Και γι αυτό είναι τρελό που με την grief στο νούμερο 1 δεν υπάρχει πλέον καμία πίστα στις 150 δυσκολότερες που να έχει φτιαχτεί στα 2010s και ως αποτέλεσμα, η εποχή που ξεκίνησα να παίζω το γκέιμ δεν υπάρχει πλέον στο μοντέρνο top play, όπως εξάλλου και η πλειοψηφεία των παιχτών από τότε.

Και τώρα, που έφτιαξα το bokis blog νιώθω λίγο τέλεια, γουστάρω να μιλάω με κόσμο για το Bokword και είναι ωραίο να γράφω αυτά τα updates και να ενημερώνω για την καθημερινότητα μου.

Μια πολύ γεμάτη βδομάδα.